Het moment dat het Air Batavia vliegtuig zich op het vliegveld Rendani neer zet, luidt

voor mij een soort van “homecoming” in.

De zon gaat schuil achter een dik wolkendek, en zo ook is dat het geval met de toppen

van het Arfak gebergte, het immense bergmassief waarover we aanvliegen en waarna we

in de richting draaien van de prachtige Dore baai waaraan het kleine stadje gelegen is.

Het motregent. Niet echt een goed begin dus voor een langgekoesterd weerzien met een

oude liefde.

Het is 9 Januari, 2009. Het is vijf voor acht in de ochtend.

Ik ben in Manokwari en in Irian Jaya, het voormalig Nederlands Nieuw Guinea.

In 1961, en nu bijna een halve eeuw geleden, vertrok ik vanuit hier op weg naar een stijf

en deftig internaat in het Nederlandse Aerdenhout. In een tijdsspanne van vijf weken, en

aan boord van het oude troepen transport schip De Zuiderkruis, maakte ik de overgang

van jungle naar beschaving. Ik was bijna 16 jaar oud.