West-Papua, Senopi

19 December 2010

De onnodige dood van een leeftijdsgenoot

‘de laatste dagen van een zwangere vrouw'

Het is vrijdagmorgen 10 uur.

Nadat ik eerst langs vele mensen loop, stap ik het houten huisje binnen. Er hangen wat foto's aan de muur, een tekening van Jezus en er ligt een aantal bijbels op de kast. De huiskamer is vol met mensen waar ik mij langs moet werken en er hangt een gespannen angstige sfeer. Een oude vrouw wijst de kamer aan waar ik moet zijn. Zij wist niet van mijn komst maar is niet verbaasd; ik ben hier natuurlijk gekomen om Endemina te helpen, of toch in ieder geval om te probéren Endemina te helpen.

Endemina bloedt al enkele dagen. Ze was 5 dagen geleden uitgerekend en zou gaan bevallen van haar 5^e kind. Haar jongste kind was inmiddels 8 maanden oud.

Ik stap de slaapkamer binnen

Langs de wanden zitten vrouwen en kinderen, ook 3 van Endemina's kinderen zitten daar. Aan de linkerkant van de kamer ligt Endemina op een matje op de grond. Om haar heen zitten haar moeder, zussen, 2 tantes en een buurvrouw. Ze houden haar hand vast, wrijven over haar bovenlijf en over haar haren. Haar jongste zus praat tegen haar in de Karon taal.

Endemina is 36 jaar, terwijl haar man Hofni secretaris van het dorp is, is zij altijd bij de kinderen; ze maakt schoon, kookt, gaat naar hun tuin in het oerwoud om kasbi te halen voor het eten. Zowel Hofni als Endemina worden zeer gewaardeerd in het dorp. Het gezin gaat met andere families op zondag vaak naar de rivier om te ontspannen en kasbi, kokosnoot en zoete aardappel te bakken op een vuurtje. De kinderen zwemmen wat in de rivier en helpen met het raspen van de kokosnoot en de kasbi, en met het aanmaken van het vuur.