Doornaar Leo de Zeeuw sr. geeft Van Ardenne het grootste gelijk
|
Grote ontwikkelingsorganisaties komen in de toekomst pas voor geld van de belastingbetaler in aanmerking als zij minimaal 25% van hun werkkapitaal zelf vergaard hebben, kondigde minister Van Ardenne onlangs aan. Leo de Zeeuw sr. van de in Doorn gevestigde Stichting Duurzame Samenleving Papua Barat (voormalig Nederlands Nieuw Guinea) geeft aan dat zijn vrijwilligersorganisatie 100% van haar werkkapitaal zelf vergaart bij particulieren en bedrijven.
Van Ardenne bevindt zich in goed gezelschap van de SDSP als zij zegt dat de grotere hulporganisaties als NOVIB, ICCO, Corlaid, Hivos en Plan Nederland effectiever te werk moeten gaan en meer met het bedrijfsleven dienen samen te werken. Door niet alleen sociale maar juist ook economische problemen in samenwerking met de nieuwe generatie maatschappelijk betrokken bedrijven te helpen oplossen, ben je volgens de Zeeuw structureel bezig. In goed Nederlands gezegd: de mensen leren hun eigen broek op te houden.
Bij de SDSP werken voornamelijk jonge mensen maar ook anderen met een jong hart die hun creativiteit en passie inzetten voor de goede zaak en niet rusten voor ze hun ideaal hebben verwezenlijkt. De Zeeuw citeert: Dit kost erg veel vrije tijd en energie, maar ook een doelbewuste scherpe visie en een grote standvastigheid met daadkracht. (David Bornstein, Ode juni 2004)
Als recente voorbeelden van samenwerking met het bedrijfsleven naast de kleinere projecten welke de SDSP zelf financiert, van de grotere projecten noemt De Zeeuw:
- Waterleidingmaatschappij Drenthe (WMD) gaat miljoenen euro's investeren in drinkwaterbedrijven in Indonesië. De onderneming wil zowel het waterleidingnet als de plaatselijke bedrijfsvoering aanzienlijk verbeteren. Hiertoe is een samenwerkingsverband gesloten met gemeenten in de Indonesische provincie Papua. Dat heeft het Drentse waterleidingbedrijf gisteren meegedeeld. (NRC Handelsblad 01-09-2004) Dit is een project dat door de SDSP is geïnitieerd. De kindersterfte in de binnenlanden van Papua is meer dan 30%. Een van de oorzaken hiervan is slecht drinkwater.
- Duurzame bosbouw in Kebar (binnenland). Er is veel scepsis over het besteden van ontwikkelingsgeld. Er verdwijnt veel geld in het bureaucratische circuit. De grote hulporganisaties werken vaak symptoomoplossend en weinig structureel is de terechte kritiek. Mede daarom hebben de burgemeester van Manokwari samen met de SDSP uit Nederland en de Stichting Papua Holland Foundation in Papoea het initiatief genomen een oud bosbouwproject (van voor 1962) nieuw leven in te blazen. Als daarvoor de nodige fondsen zijn verworven zal daartoe een haalbaarheidsstudie worden uitgevoerd. Het betreft een groot gebied tussen Sorong en Manokwari de Kebar vallei. Voor dit haalbaarheidsonderzoek zijn de nodige intenties vastgelegd en contracten afgesloten tussen de Universiteit van Manokwari in Papoea en de Hoge School Larenstein in Nederland. Ook van dit project is de SDSP de initiator.
- Twee computerprojecten in Manokwari en Sorong van ieder 30 stuks p.c.'s. Beide projecten ter waarde van bijna € 45.000,= zijn gesponsord door het bedrijfsleven en particulieren (incl. transport en montage ter plekke. Ook de reiskosten werden door de mensen zelf gedragen). DHL sponsorde het transport.
- Televisiedocumentaire en fotoreportage. Op initiatief van de SDSP vertrokken fotografe Maartje Geels en verslaggever Griselda Molemans medio september 2004 naar Papoea voor de productie van een fotoserie en tv-reportage over het grote probleem van kindersterfte in de binnenlanden. E.e.a. werd gesponsord door particulieren.
De SDSP in Doorn kan nog maatschappelijk betrokken bedrijven en vrijwilligers gebruiken die niet rusten voordat hun ideaal verwezenlijkt is. Mensen die willen meewerken aan maatschappij vernieuwende en praktische oplossingen, die zich met visie willen richten op het creëren van toegevoegde waarde voor de samenleving van Papua.
Dit artikel is verschenen in 'De Kaap', nieuwsblad voor Doorn e.o.
|
Publicaties